Beginsels

Ondertussen probeer ik nog verder uit te dokteren wat ik wil zeggen en hoe.

M.b.t. dat hoe: momenteel probeer ik, in het licht van Bataille Littéraire, poëzie.
Zelf ga ik niet meedoen aan de Bataille, maar het jureren en lezen van andermans schrijfels inspireert wel, pakt. Ik ben zó’n meeloper.

Voorlopig lukt het mij niet iets concreet of heel te maken. Er zijn alleen zo, flarden. Ik zei al dat mijn hoofd niet lijkt te functioneren met structuur. Alles in mijn hoofd is fragmentarisch, het zijn flarden. Ik denk in gevoelens, ofzo? Ik kan er zelf niet aan uit omdat ik er zelf niet over kan nadenken op een manier dat ik er uiteindelijk een soort logica in zie.

Soit,
Ik dacht, ik deponeer even al wat van die poëtische (?) flarden op mijn blog. Als ik er dan toch een heb.

________________________________________________________________________________________
En ik die repareer, als een oude gewoonte
steeds mijn eigen gedachten in een doos.

mag ik dan ook is?

____

Het geheel inspireert en beleeft mij
met telkens meer terughoudendheid.

____

Flagrante flarden van mijn leven die ik zelf liever vergeet
verschijnen en verdwijnen in de roodblauwe lucht.

____

Ja en dan sta je daar,
met alles wat niets meer zou moeten of mogen betekenen.

____

Ondanks je woorden kijk je weg,
omdat het toch wat geeft.

____

Met alles ingezet, geef ik me over
aan het gevloei van gevreesde woorden
_
waarna horen wat geschreven staat gevoel geeft.

____

Hetgeen ik ontwijk blijkt
na veel omslachting en afbraak
nog nuttelozer en loos dan voorheen.

Ik probeer zó hard er niet iets emo van te maken. Hopelijk lukt het wat…